De Codex Sinaiticus
Gedateerd in het midden van de 4e eeuw, gecatalogiseerd met de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet (alef), oorspronkelijk bevatte, zowel het Nieuwe als het Oude Testament, samen met de brieven van Barnabas en de Herder van Hermas, teksten van de Apostolische Vaders, ook in het Grieks geschreven.
Gevonden door onderzoeker Constantine von Tischendorf in de bibliotheek van het klooster van Sint Catharina op de berg Sinaï, In de 1844. Vervolgens werd hij naar Sint-Petersburg gebracht. In de 1933 het werd verkocht aan het British Museum in Londen, waar het momenteel wordt bewaard.
De Codex Sinaiticus bestaat uit 346 e 1/2 vellen perkament. Elk vel meet 43×38 cm. Bereken dat de gebruinde huid van een schaap slechts twee vellen van dit formaat kan opleveren, ze moeten niet minder dan hebben meegenomen 170-180 schapen om alleen het schrijfmateriaal klaar te maken. Kennelijk moet de persoon die opdracht gaf voor het manuscript zeer rijk zijn geweest (Hetzelfde geldt voor alle oude Bijbelcodes). De code heeft vier kolommen tekst per zijde, behalve in poëtische boeken waarvan de verstekst in twee kolommen van aanzienlijke breedte is gerangschikt. De vier kolommen zijn wellicht afhankelijk van de aanzienlijke omvang van de gebruikte vellen, vanuit de noodzaak om de tekst leesbaarder te maken “continu schrijven” (dat wil zeggen, schrijven is continu, zonder pauzes tussen woorden) vaker breken. Het manuscript is in unciale letters (in hoofdletters), zonder accenten of leestekens, behalve soms de apostrof en punt aan het einde van een zin. De letters zijn allemaal hetzelfde, ornamenten ontbreken. De kopiisten volgen niet de door Eusebius van Caesarea voorgestelde indeling van de tekst, waarvan ons wordt getuigd in zijn brief aan Carpiano. Al deze elementen, samen met de aanwezigheid van de brief van Barnabas en de Herder van Erma, suggereren een datering uit de 4e eeuw.
Het manuscript heeft verschillende verminkingen ondergaan, vooral in de boeken van Genesis tot Ezra. Wat blijft (198 vellen) bestaat uit fragmenten van Genesis 23 e 24, Nummers 5, 6 e 7, 1Kronieken 9, 27- 19, 17; Esra 9, 9- 10, 44; Klaagzangen 1, 1- 2, 20. De boeken van zijn echter intact: Nehemia, Ester, Joël, Abdia, Jona, Nahum, Habakuk, Zefanja, Aggeo, Zacharia, Maleachi, Jesaja, Jeremia. Het manuscript bevat ook de Griekse apocriefe teksten van Tobit, Judith, 1Makkabeeën en 4 Makkabeeën (terwijl de code nooit inhoud heeft 2 e 3 Makkabeeën). Hij NT (148 vellen) bevat alle boeken die als canon worden beschouwd, plus de brief van Barnabas (zij volgden Barnabas 6 lakens verloren, waarvan de inhoud onbekend is) en de herder van Erma (onvolledig). De brieven van Paulus gaan vooraf aan Handelingen, en de brief aan de Hebreeën volgt op 2 Thessalonicenzen. De tekst van de Codex Sinaiticus lijkt in het algemeen sterk op die van de Codex Vaticanus. In het OT lijkt de tekst van de Sinaiticus meer op die van de Alexandrijnse Codex.