De apostolische successie
De Katholieke Kerk leert dat zij de enige bewaarder is van de leerstellingen van Jezus Christus, aangezien de leringen die Christus oorspronkelijk aan de apostelen had toevertrouwd, via een ononderbroken reeks lijnen zouden zijn doorgegeven aan de katholieke bisschoppen van onze tijd. De katholieke kerk, in wezen, zij beschouwt zichzelf als superieur aan andere kerken, en benadrukt dat christenen niet tot de Roomse kerk behoren (zoals evangelische kerken en protestantse kerken)ze hebben niets met deze afstamming te maken.
Ze vergeten dat je door afstamming geen discipelen van Christus wordt, via echte of hypothetische genealogieën waar we vanaf moeten blijven (1 Timoteüs 1:4; Tito 3:9). Het woord zelf “Christiano” middelen “discipel van Christus” (Atti 11:26).
Aan iedere gelovige die Zijn discipel wil zijn, Jezus zei dat je elke dag je kruis moet dragen, Hem gehoorzamen (Luca 14:33). Zoveel anonieme gelovigen in alle delen van de wereld deden dat en doen dat nog steeds, wijdden hun leven aan hun Heer, die van hen hield door Zichzelf op te offeren om hen te redden. Alleen al onder de eerste christenen lezen we over discipelen als Mnaso van Cyprus (Atti 21:16), Anaan (Atti 9:10), of Jozef van Arimathea (Matteo 27:57), wellicht onbekend, maar ondubbelzinnig discipelen genoemd. Aan hen, wat betreft ons allen die alles geloven en gehoorzamen wat de Heer Jezus leerde, Zijn woorden worden aangesproken, Zijn leringen, Zijn geboden (inclusief de verkondiging van het Evangelie, in Marco 16:15, en dat van dag na dag in Hem blijven om vrucht te dragen voor Zijn glorie, Giovanni 15:2,8).
Volgens het katholieke concept van apostolische opvolging, de veronderstelde afstamming van de bisschoppen van de apostelen zou ervoor moeten zorgen dat hun kerk nog steeds de zuivere leer van Christus onderwijst zoals we die vandaag de dag in de Bijbel vinden. Toch kende de christelijke kerk, zoals we weten tijdens de eerste eeuwen, de Mariatheologie niet, het Romeinse primaat, het pausdom bestond nog niet; al die dogma’s die zich door de eeuwen heen hebben ontwikkeld, bestonden niet, en de zogenaamde apostolische tradities werden verworpen.
Verder, als deze opvolgingsregel een geldige regel is, en niet slechts een van de vele uitvindingen “religieus” van mannen, waarom anderen het niet zouden kunnen toepassen, bijvoorbeeld de orthodoxe kerk? Deze kerk hij beweert terecht dat hij afstamt van de apostelen, en dezelfde tweeduizend jaar geschiedenis, toch is het in tegenspraak met de Rooms-Katholieke Kerk op fundamentele kwesties als het primaat en de universele jurisdictie van de bisschop van Rome, hij vader, en definieert katholieke doctrines zoals de onbevlekte ontvangenis en het vagevuur als ketters.
Naast de orthodoxen, dit is ook het geval bij de anglicanen, van de Kopten, en successionistische baptisten.
Het is duidelijk dat er veel meer nodig is om vast te stellen of een leerstelling waar of onwaar is “apostolische opvolging”.
Religieuze leiders moeten getrouwe mannen onderwijzen, die op zijn beurt anderen moeten onderwijzen, zodat het Evangelie bewaard blijft en van de ene generatie op de andere wordt overgedragen, zoals het geschreven is:
“de dingen die je van mij hebt gehoord in aanwezigheid van vele getuigen, vertrouw ze toe aan trouwe mannen, dat ze deze ook aan anderen kunnen leren” (2 Timoteüs 2:2).
In elk geval, louter de opeenvolging van bisschoppen, ouderen, een pastoor, het garandeert helemaal niet dat de oorspronkelijke boodschap behouden blijft en puur blijft.
Allereerst het moet gezegd worden dat bisschoppen geen apostelen zijn, noch hebben zij hetzelfde gezag als de apostelen. De apostelen waren een bijzondere groep mannen die door Jezus Christus zelf de opdracht hadden gekregen om de fundamenten van Zijn Kerk voor te bereiden. De kerkoudsten waren minder dan apostelen.
Verder, waarschuwde de apostel Paulus de bisschoppen van de kerk van Efeze door te zeggen:
“Ik weet dat er na mijn vertrek roofzuchtige wolven onder jullie zullen komen, die de kudde niet zal sparen; en zelfs onder jullie zullen mannen opstaan die perverse dingen zullen leren om de discipelen weg te slepen” (Atti 20:29,30).
Het is algemeen bekend dat goden “vraatzuchtige wolven” ze vonden hun oorsprong onder de bisschoppen van de kerk van Efeze, en die begon les te geven “perverse dingen“. Duidelijk, hoewel die bisschoppen hun eigen bisschoppen konden opeisen “apostolische afkomst” (volgens het concept van de rooms-katholieke kerk), hun doctrines bleven pervers.
Historisch gezien, de priesters, de Levieten en religieuze leiders van Israël waren dat wel “opvolgers”, nakomelingen van Mozes en de profeten, toch onderwezen zij in de dagen van Christus allerlei valse leerstellingen en hadden zij het huis van Israël ermee gevuld “gist” farizeïsch. De eerste christenen werden gedwongen afstand te nemen van de priesters omdat zij hun ontrouw zagen in het getrouw onderwijzen van de leerstellingen van de Schrift.
Ik hoop dat oprechte katholieke gelovigen dat kunnen open hun ogen, en erkennen de leegte van de beweringen van katholieke bisschoppen die zichzelf tot onfeilbare autoriteiten verklaren dankzij louter historische genealogieën. In feite lijken ze sterk op de religieuze leiders van Israël, die vaak beweerden afstammelingen van Abraham te zijn. Bedenk hoe de Heer hen bestrafte?
“Denk er niet over na om het in jezelf te zeggen: 'Wij hebben Abraham als onze vader'; want ik zeg je dat God uit deze stenen kinderen voor Abraham kan verwekken” (Matteo 3:9).
Over de opvolgers van de patriarchen, Jezus waarschuwde Zijn discipelen:
“Pas op voor het zuurdesem van de Farizeeën en Sadduceeën” (Matteo 16:6).
Dit principe is vandaag de dag net zo van toepassing als in het verleden.
