Maarten Luthers Bijbel
Voor Luther bestonden ze tenminste 17 Duitse versies van de Bijbel. De grote hervormer wilde echter een versie creëren die meer in lijn was met de ”gevoel” van het Duitse volk en dat het ook uit de oorspronkelijke bronnen was afgeleid. Hij vertaalde de Vulgaat niet, maar hij verwees vooral naar de door Erasmus voorgestelde Griekse en Hebreeuwse tekst 1516. De gebruikte taal was Kanselarij-Duits en Boheems-Luxemburgs, verrijkt door de vulgaire taal van zijn volk. Voorbeeldig, om zijn manier van vertalen te begrijpen, zijn ”Bericht over vertalen” van de 1530. Het woord van God, gericht aan iedereen, het moet door iedereen begrepen worden. Het gaat er niet om, zegt Luther, zich afvragen hoe het Latijn in het Duits moet worden omgezet, het is eerder noodzakelijk ”ondervraag de moeder thuis, kinderen op straat, de mensen op de markt”.
In de 1534, edita da Luft in Wittemberg, de volledige vertaling van de Bijbel werd vrijgegeven. Het kan niet geheel aan Luther worden toegeschreven, die in feite hulp kreeg van de meest getalenteerde filologen van die tijd, velen van hen zijn vrienden: Melanton op iedereen. Het resultaat was een meesterwerk van de Germaanse literatuur, Integendeel, de geboorte van die literatuur, zozeer zelfs dat er is gezegd dat de Bijbel van Luther voor de Duitse literatuur is wat de Komedie van Dante voor de Italiaanse literatuur is.
